حسن خجسته، نویسنده کتاب «رادیو، مدیریت و جامعه» بخشی از کتاب خود را به مقایسه تئاتر و رادیو با یکدیگر اختصاص داده است. 
عنوان این بخش «دو رسانه رو در رو؛ رادیو و تئاتر» است. 
به اعتقاد نویسنده، امروزه تئاتر نه در جایگاه هنری محض، که به منزله یک رسانه معنی‌آفرین و جریان‌ساز به حوزه مطالعات رسانه وارد شده است. 
با این حال نویسنده از یک سو در صفحه 45 کتاب از رادیو به عنوان رسانه‌ای مدرن و از تئاتر به عنوان رسانه‌ای سنتی یاد می‌کند و از سوی دیگر در صحفه 3 کتاب از رادیو و تلویزیون به عنوان رسانه‌های سنتی یاد می‌کند. 
خجسته که خود معاون صدای جمهوری اسلامی است، معتقد است عصر حاضر، عصر دیجیتال است. 
وی سعی می‌کند در کتاب خود به این پرسش پاسخ دهد که رسانه‌های جدید (دیجیتال و الکترونیک) چه ویژگی‌هایی دارند و به تولید و بازتولید چه شرایطی پرداخته‌اند که با رسانه‌های سنتی در تقابل قرار گرفته‌اند؟ 
یکی از عمده‌ترین تفاوت‌ها بین رسانه‌های جدید با رسانه‌های سنتی این است که رسانه‌های الکترونیکی و دیجیتالی بر فردیت خلاق و فعال دامن می‌زنند. 
رسانه‌های الکترونیکی و دیجیتال آنچنان مصرف‌ رسانه‌‌ای و نقش مخاطب را دگرگون کرده‌‌اند که برخی داعیه عصر مرگ «مخاطب» و ایجاد «متعامل» را دارند. این نگاه، حکایت‌گر ارتباط دو سویه میان فرستنده و گیرنده است. 
شتابندگی از دیگر ویژگی‌های عصر دیجیتال است. نتیجه این ویژگی فاصله میان «پرسش و پاسخ» و «درخواست و اجابت» را کاهش داده است. 
کتاب «رادیو، مدیریت و جامعه» شش فصل دارد. 
«رسانه‌های سنتی در عصر دیجیتال، چالش‌ها و راهکارها»، «ما و واقعیت‌سازی‌های رسانه‌ای؛ چه باید کرد؟»، «ساختار سازمان‌های رسانه‌ای»، «دو رسانه رو در رو: رادیو و تئاتر»، «ضرورت‌های برنامه‌ریزی در رادیوهای تخصصی» و «مدیریت تحول در رادیو» عناوین این فصل‌‌ها هستند. 
کتاب «رادیو، مدیریت و جامعه» را انتشارات طرح آینده در 118 صفحه با شمارگان 2 هزار نسخه و قیمت 1500 تومان منتشر کرده است.